همین !

ما ز یاران چشم یاری داشتیم

خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

تا درخت دوستی کی بردهد

حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

ادامه مطلب

چه چیزایی ادم می بینه

سلامن علیکم
طاعات و عبادات مومنین قبول باشد ان شاالله
طاعات و عبادات سایرین هم قبول باشد ان شاءالله
این روز چه چیزایی میبینیم و میشنویم و می خونیم .اول اینکه در روز نامه همش هرری
مورخ
83/8/5
در مورد این مریم دجی یا مهشر یا هرچی یه مطلب شدیدا انتقادی نوشته بود که حسابی
زده بود تو پوزش.از خودش بگیر تا شاعر و اهنگ ساز کار هاش. از اون ور دیشب تو اخبار
جناب حاج آقای شاهرودی وزیر لایق قوه قضائیه(از اون لحاظ) فرمودن که دستگیری وب لاگ
نویسان به خاطر مسائل داخل پرانتز نبود بلکه بخاطر مسائل ضربدری بوده(حاج آقا
فرمودن مسائل اخلاقی) در هر حال امید واریم این دروغ هم راست باشه.اما همه اینا یه
طرف یه چیز دیدم که خدا وکیلی به افتخار کردم. فکر نکنم تهرانی ها با این همه
کلاسشون دم و دستگاهشون یه همچین چیزی داشته باشن . یه سایت 6 زبانه توریستی برای
شهر قزوین.با کلی تریپ های خفن فلاش.که کف مارو بروند ایول.راستشو بخواید از قزوینی
جماعت بعید.نمی دونم اینبار آفتاب از کدوم طرف در اومده بود.

ادامه مطلب

چهار سال پیش در چنین روزی او رفت

روحش شاد و یادش گرامی باد

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق ديوانه که بودم

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديدعطر صد خاطره پيچيد

يادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتي

مپر گشوديم و درآن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتی بر لب آن جوی نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياه

تمن همه محو تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد تو به من گفتی از اين عشق حذر کن

لحظه ای چند بر اين آب نظر ک

نآب آيينه عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است

تا فراموش کنی چندی از اين شهر سفر کن

با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانم

سفر از پيش تو ؟ هرگز نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زدچون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به سنگ زدی من نرميدم نگسستم

بازگفتم که تو صيادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم
اشکی از شاخه فرو ريخ

تمرغ شب ناله تلخی زد و بگريخت

اشک در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خندي

ديادم آيد که دگر از تو جوابی نشنيدم

پای دردامن اندوه کشيدم

نگسستم نرميدم

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم

نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکنی ديگر از آن کوچه گذر هم

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

ادامه مطلب

کلمه - اندیشه - احساس

اگر حرمت كلمه را نداشتي، كلمات نيز حرمت تو را نخواهند داشت. - هر كه فريادش «حساب» و «كتاب» داشته باشد، براي سكوتش حسابها باز مي‌كنند و كتابها مي‌نويسند. - سكوت هم اقسامي دارد؛ سكوت دردمندانه در رديف شكوهمندترين شعرهاست، و سكوت بزدلانه سست‌ترين نظم‌هاست كه در لرز بال مگسي فرو مي‌پاشد. - بعضي زبانها مار را از سوراخ درمي‌آورند، بعضي نيز ـ خود ـ مارند و پناه بر خدا كه از سوراخ به درآيند! - انسان اگر به اندازه يك دل احساس كند آن گاه ـ شايد ـ به اندازه يك دهن حرف براي گفتن پيدا كند. - بين دل و دست هميشه فاصله‌اي هست. اين فاصله را اگر خدا پر نكند، هنرمند به دوزخي سيار بدل مي‌شود. - واژه‌ها آرامند و رام. ذهن و زبان توست كه گاهي از آن خنجري مي‌سازد، گاه كليدي، گاه مضرابي و گاه... - واژه‌ها آويخته روحند، بنابراين از روح ذليل كلمه‌اي به معراج دست نمي‌رساند. - كلمه‌ها ـ پيش از هر چيز ـ كلمه‌اند. به درون كلمات آن گاه راه مي‌بري كه خود نيز كلمه باشي. - تفكر، قلاب ماهيت گيري حقايق است. - هنرمندي كه هر روز مد فكرش را عوض مي‌كند، يك «كودن مدرن» است. - شعر و شعور با هم جناسند. شاعري كه در مصراعهاي روانش اين دو را با هم نياميزد، زندگي‌اش از پيوند لفظي و معنوي تهي خواهد بود. - خيالهاي خفته شاهكارهاي بالقوه‌اند. - احساس كاذب، رويايي است كه جز آشفتگي تعبيري ندارد. - هر شاعري را الهام دهنده‌اي است، با اين فرق كه اندكي را فرشته‌ها الهام مي‌دهند و بسياري را ابليس. - آوازهاي ماه و ترانه‌هاي خورشيد هر دو زندگي بخشند؛ بگذاريد هر كس به رنگ و لحن خود با دنيا سخن بگويد. - انديشه لباس نيست كه هر دقيقه عوض كني، پوست است كه نوشيدن آن روزها و ماهها وقت مي‌برد. - «نيچه»‌ خوش خيال مي‌گفت: «شاعران اندكي لذت دارند و اندكي ملال» غافل از اين كه بسياري همان «اندكي» را ـ هم ـ ندارند. - عميق‌ترين لحظه در زندگاني احساس بزرگ قطره بودن است در اقيانوس آرام هستي. - گناه شاعري كه نطفه احساس و انديشه را در روح خود خفه مي‌كند، كمتر از كسي نيست كه جنيني را سقط مي‌كند. - احساس كنسرو نيست كه هر وقت كه هوس كردي باز كني، خون است كه ابر و باد و مه و خورشيد و فلك در كار مي‌شوند تا قطره قطره در رگان روحت جوش و جوانه كند. - سياه بخت‌تر از شب كوران، شاعري كه خورشيد غيب را از آسمان دل رانده باشد! - زود فراموش خواهد شد، هنرمندي كه زمان را فراموش كند. - مهم اين است كه تازگي در نگاهت باشد، ديگر هيچ چيز كهنه نخواهد بود. - شاعري كه قلبش فرسوده باشد، «قالبي» مي‌شود. - هر كلمه تيغي است در دست تو، اگر با آن سر ناحقي را نمي‌تواني بريد، دلت را به نوازش آن بسپار تا شكر نعمتي كرده باشي.

ادامه مطلب

باز هم جواب

سلام به دوست عزیزی که نام مرا در پرده سخنانش پنهان میکند.کاش عادت میکردیم حرفمان را رودری روی شخص مورد نظر بزنیم شما که شهره شجاعت و اندیشه هستید چرا؟در مورد اینکه گفتید دوست هستی یا نه نمیدانید؟ شما که هم پیاله و هم کام و هم کلام ما بودید نمی دانید؟درست است که هر کس را در مقابل مصائب جنبه ایست هر چند به قول بعضی روشنفکران متعالی نگردر زندگی هیچ مصیبتی وجود نداردو این تلقین انسان است اما خودشان هم می دانند که مصیبت است و از آن می گریزند. کیمیاگر ی که به دنبال آن کیمیای نایاب میگردی شما اولین نفری نیستی که این حرف را تازیانه می کنی و بر تن سرد من وارد می سازیکاش همین حرفها بود .گفتن چیزهایی که من از آنها منفورم و ناخواسته مرا آنچنان می خوانند نیز از همین تازیانه هاستگاه افشای اسرار وجودم برای کسانی که ایشان را امین میپنداشتم نیز تازیانه میگردد.گاه تمسخر اندیشه ها و مطلوباتم همه و همه تمسخر میگردد گاه نفس کشیدنم خنده ها و ... بگذریم..این را بدان اگر خنده یی بر کلامت میزنم و تو به دیده تحقیر به خویش مینگری هرگز مرا در نیافتی.تمام کسانی که به من حتی سلام میدهند ویا از آن بیشتر برایم بلند میشوند و مرا در بزم خود شریک می کنند برای من محترم بوده و هستند و من همه شاکرشان هستم .اما گزیر این اندیشه که در ذهن شما (ها) رو ئیده را نمی دانم .چرا همه از ظاهر قضاوت می کنند.باشد دیگر نخواهم گذاشت این گونه بپندارید.نه شخص شما ونه آن دیگران.شاید نتوانم تارک اندیشه ی ناب خویش شوم اندیشه یی که با تمام وجود دوستش دارم .که شاید اندیشه نباشد و قطعا نیست اما شما بگوئید اندیشه!.اما می توانم حد اقل از بیشتر گناه کردن دیگران(نه شما) بکاهم .شاید بتوانم از این که هستم بیشتر در چشمان شما منفور نشوم .شاید بتوانم خود را از دیدگان کسی که مرا بیش از حد لیاقتم دوست دارم پنهان شوم.مطمئن باشید که حرف شما باعث گفتن این آشفته نامه نشد.بلکه دلیلی شد بر صحت حدس من.............امیدوارم اندیشه تان سرشار از زیبائی و حقیقت گردد. بدرود.

ادامه مطلب

جوابیه

سلام به اون دوست عزیزی که برام کامنت میزاره و حتی اسمشم نمیگه عرض میکنم که: آقا یا خانم محترم من بچه تهران نیستم که بخوام با گ ت ت سر و کار داشته باشم توی شهر کوچیک ما اونقدر مردم با آبرو هستن که به این راحتی ها تن به گدایی ندن و این چند تا گدا هم که تعدادشون از 20 تا فکر نکنم بیشتر بشه آخرین راه رو ( یعنی گدایی )رو انتخاب کردن و اونقدر از این کارشون شرمنده هستن که نمیخوان هیچکس اونا رو بشناسه چه برسه به این که انجمن و باند و از اینجور چیزا تشکیل بدن من هم اگه این واقعه رو تو وب لاگ نوشتم خواستم از جولان فقر تو جامعه در حال زوالمون شکایت کنم و اصلا قصد این رو ندارم که بخوام دم از بی عدالتی در حق کودکان و خانواده های بی سر پرست بزنم و افه حقوق بشر بذارم.دوما این ژیلا خوانم اگه بخواد مثل مریم کوچولو باشه ( که سگ کی باشه ) نمی تونه دووم بیاره بچه ای که بخاطر کمبود محبت به زنا اون هم با برادرش رو آورده هیچوقت تحمل سختیهای زندگی رو نداره (اونم زندگی کسی مثل مریم کوچولو رو) پس بهتره که جای خودش باشه .سوما من نمیخواستم این حرفا رو به صورت پابلیش (عمومی) تو وب لاگ بذارم ولی از اونجا که شما نخواستید (چراش رو نمیدونم) ایمیلتون رو به من بدید من مجبور شدم این حرفها رو اینجا بنویسم

ادامه مطلب

این بار نوبت ژیلاست

به به چه خبر های بهتری هی به گوش ما می رسه

سنگسار یه دختر 13 ساله به جرم رابطه نامشروع با برادرش (زنا با محارم) که فرزندشون هم به دنیا اومدن در یک روزنامه نروژی به نقل از شیرین عبادی این مطلب منعکس شده.فرین عاصمی هم که همیشه پیشتاز حمایت از خانم های غیر قابل حمایت شده.

درسته که این جرمی که وقوع پیدا کرده کم گناهی نیست ولی یادمون نره که یه دختر بچه 13 ساله مرتکب این جرم شده .اون هنوز فرق بین خوب و بد رو نمیدونه پس قاعدتا این مجازات عادلانه نیست

.

ادامه مطلب

قصه مریم کوچولو

دیشب که رفته بودم پارک تا یه کم خیر سرم تنها باشم به قول بعضی ها برم تو فاز خودمرفتم و روی یه نیمکت نشستم وسیگار رو دارآوردم تا روشن کنم همین که کبریت رو زدم یه صدای بچگونه گفت روشن نکن!!!! وقتی نگاهش کردم گفت یه آدامس بخر.گفتم اول بگو چرا گفتی روشن نکن تا بعد .گفت سیگار میکشی که چی بشه یه آدامس از من بخر
خلاصه 200 تومن مارو تیغد .داشت از سرما میلرزید بهش گفتم سردته سرش رو تند تند به طرف پایین تکون میداد یعنی که آره .گفتم یه دقیقه بیا اینجا بشین .میگفت باید آدامسامو بفروشم.خلاصه اصرار کردم تا نشست.کاپشنم رو انداختم رو دوشش و یه چای براش گرفتم.گفت من پول چای رو ندارم - گفتم مهمون منی .دستای کوچیکش رو که از سرما ترک برداشته بود به لیوان یه بار مصرف چای چسبوند تا گرم بشه .اسمش مریم بود هفت سالش بود .امسال باید میرفت مدرسه ولی نتونسته بود .مجبور بود کار کنه.یه پدر معتاد داشت که همه آتیشها از گور اون بلند میشد.برادرش که رفته سربازی .و خیلی وقته مرخصی هم نیومده. مادرش هم که میگه شبها باهاش میاد بیرون بعدش میذارتش اینجا تا آدامسهاش رو بفروشه.خودشم میگه میره یه جا کار میکنه (نمیدونه کجا) بعد ساعت 1 میاد دنبالش و باهم میرن خونه.همینطور که داشت حرف میزد من خیره شده بودم بهش .حرفاش که تموم شده لیوان چای رو گذاشت رو نیمکت کاپشن من رو پس داد و خیلی محترمانه گفت بابت همه چیز ممنونم .انگار نه انگار که یه دختر بچه هفت ساله است .شرایط زندگی مجبورش کرده بود مثل آدم بزرگها زندگی کنه.سیگار مچاله شده من رو جلوی پام انداخت و و زیر پا داغونش کرد .نفرت عجیبی از سیگار داشت بعد به من گفت اگه سیگار نمیکشیدی چه آدم خوبی بودی.من که دیگه نمی تونستم حرف بزنم همینطر بهش نگاه میکردم .گفت من باید برم الان مامانم میاد دنبالم خدا حافظ
رفت و منو هاج و واج گذاشت. چرا باید تاوان اشتباه دیگران رو بده .اونم دختری که هم مهربون بود .هم با آدب . توی چشمای سیاهش که برق عجیبی داشت معصومیت موج میزد.کاش اونایی که این همه دم از عدالت اجتماعی رعایت حقوق مردم میزدن جوابی برای این دختر کوچولو داشتن ولی میدونم که همه شون لال شدن.همونایی که راضی نمی شن بچه هاشون یه شب رو بالش غیر از پر قو بخوابه.همونایی که ... بگذریم

ادامه مطلب

مبارکه

سلام دوستان قالب جدیدم مبارک باشه !!!!
ان شاءالله خداوند به ما توفیق بدهد به شما خدمت کنیم (کپی رایت :رضا مارمولک) .

ادامه مطلب

اندیشه و انسان - قسمت دوم

قطعا انتخاب مسیر درست اندیشیدن و سنجیدن جوانب این مسیر در ساختن امروز و فرداهای شخص تاثیر دارد. ولی شخص تنها نمیتواند در این مورد تمام قدرت انتخاب و اختیار را در دست بگیرد چرا که عوامل بسیاری هستند که در این زمینه تاثیر گذار خواهند بود.چیزهائی از قبیل محیط اجتماعی و خانوادگی دوستان آشنایان و اطرافیان فرد و نیز آداب و سنن وفرهنگ هایی که افراد به آنها پایبند هستند و یا در واقع می توان گفت به نوعی از نیاکانشان به ارث برده اند.ولی گاه به دلیل تکرار این مکررات در زندگی شخی فرد و به نوعی دیدن کامل مزایا و معایب آن مرام و مسلک و فرهنگ شخص را از آن زده می کند و یا به صورت چیزی کسل کنند برای او در میاید و همین باعث می شود شخص در خلاف این سنن و آداب گام بردارد.

انسانی که خویش را محصور در حصاری از قوانین از پیش تعیین شده می بیند گوئیی اگر بخواهد در این ورطه عمر را طلف کند چیزی را از دست داده.او میخواهد از این چیز ها دل بکند و برود حتی نمی داند به کجا !

فقط می خواهد بگریزد.تجربه اثبات کرده افراط یا تفریط در هریک از این موارد تاثیر بسزایی در موفقیت یا عدم موفقیت فرد دارد.

اما نکته مثبت این قضیه این هدفمند شدن زندگی شخص است.

اما در پاسخ به دوست عزیزی که در قسمت اول این نوشته برای من پیغام گذلشته بودند :ابتدا از این تشکر می کنم که برای نوشته این حقیر وقت گذاشته و آن را مطالعه فرمودند.اما در مورد نوشته ایشان عارضم که در زندگی انسان هزار گزیر برای گریز از یک مساله یا مشکل و یا رسیدن به یک مقصود وجد دارد و این خود شخص است که یکی از این پنجرها را با دستان خویش می گشاید تا از دریچه ی آن نظاره گر افق های دیگر از نور و روشنی و یا ظلمت و تردید باشد . در این مورد کور بودن فرد دلیل اشتباه کردنش نیست و شما نباید افسوس چنین چیزی را بخورید .گاهی ممکن است فرد به جهت زیبا بینی بی حد و حصر مقصودش بی مهابا آن پنجره را باز کند و تمام مصائب آن را نیز به جان و دل بخرد.در این هنگام دیگر پایان راه برای فرد مهم نیست.مهم رسیدن است و حتی دیدن از هر پنجره ای که شده و گاها سرزنش کردن چنین فردی انصاف نیست.قطعا شما بهتر از من می دانید علاقه زیاد انسان به چیزی او را کور و کر می کندممکن است بعد ها بگوییم کاش .... ولی اکنون فقط مقصود با ارزش است و اینجاست که مفهوم عقل و منطق به کار نمی آید

ادامه مطلب